fbpx
Top

Loslaten wat anderen van je vinden doe je zo | 5 tips en 5 opdrachten

Afgelopen week werd ik geconfronteerd met hoeveel ik blijk te geven om de mening van anderen. Sterker nog: om wat ik denk dat mensen denken. Nu ben ik me in die materie aan het verdiepen. Want waarom kun je zo moeilijk loslaten wat anderen van je vinden? En hoe kun je jezelf trainen om wat vaker voor jezelf te kiezen? Ik vond een paar interessante inzichten en opdrachten en die deel ik graag met je. Maar eerst, mijn persoonlijke verhaal.


Inhoudsopgave:
– Mijn verhaal
– Tip 1 & opdracht 1
– Tip 2 & opdracht 2
– Tip 3 & opdracht 3
– Tip 4 & opdracht 4
– Tip 5 & opdracht 5


Mijn persoonlijke verhaal: Waarom ik zo moeilijk kon loslaten wat anderen van me vonden

Al een tijdje wilde ik twee neuspiercings. Een knopje aan de zijkant en een septum, dat is zo’n ringetje in het midden. Dit was een beetje het idee:



Mooi toch? Nou, dat vond ik dus ook. Natuurlijk vindt niet iedereen dat mooi, maar ik dacht dat ik dat niet heel belangrijk zou vinden. Op een vrijdag pakte ik de trein naar Amsterdam om de twee neuspiercings te laten schieten bij een piercer die ik kende van Instagram: Melissa van Pierce to be Fierce. Het voelde als een tof avontuur. Ik had er helemaal zin in!


Eenmaal op locatie vertelde de piercer me dat ze nog geen septum mocht schieten. Daarom ging ik met alleen een knopje in mijn neus naar huis:


Het knopje, de eerste neuspiercing

Onderweg naar huis belde ik nog naar een andere piercer met de vraag of ik toch ook nog een septum kon laten schieten. Wonder boven wonder had hij diezelfde dag nog een plekje. Zo werd er een paar uur later nog een naald door mijn neus geprikt. Dat zag er zo uit:


neuspiercing werd gezet
Het moment dat de septum werd geschoten

Hoewel ik een duidelijk plan had, zoals je ziet op de foto’s hierboven, overtuigde de piercer mij ervan dat ik geen gesloten ringetje moest nemen maar een hoefijzer ring. Dat is zo’n open ringetje met twee ballen. Dan zou de wond meer ruimte krijgen. Ik weet niet meer waarom ik me liet meeslepen, misschien keuzestress of tijdsdruk, maar een half uur later liep ik met zo’n hoefijzerring de shop uit. Sommige mensen rocken die look, maar ik voelde me er niet comfortabel bij. Terwijl ik over straat liep keek ik naar mezelf in de spiegelende winkelruiten: ben ik dit echt? Kijk, dit is hoe dat eruit zag:


Niet kunnen loslaten wat anderen van je vinden, ik voelde me niet fijn
Dit ben ik met een hoefijzerring

Eenmaal thuis plofte ik met een onzeker gevoel op de bank. Ik schaamde me, dit is niet wat ik wilde. Dat gevoel van schaamte werd steeds erger en ik kon niet meer genieten van mijn avond. Toen ik na een slapeloze nacht de ochtend erna wakker werd, was het voor mij duidelijk: er moet iets veranderen. Dus ik belde naar een andere piercer bij mij in de straat, met de vraag of ze mijn hoefijzer septum kon veranderen in een ringetje. Ik had geluk, er was net een klant die had afgezegd voor 16.00u.


Dus om 16.00u kon ik alsnog mijn oorspronkelijke plan waarmaken. Zo gezegd, zo gedaan. Om 16.30u liep ik weer de shop uit en dit keer met een goed gevoel: ik had een gouden ringetje. “Nog wel even wennen hoor”, zei ik toen ik thuis in de spiegel keek. “Maar wel een stoer gezicht.” Kijk, oordeel zelf maar:


Niet kunnen loslaten wat anderen van je vinden

Toen kwam die onzekerheid: wat gaan anderen ervan vinden?

Ik appte mijn vriendinnen met bovenstaande foto en zij vonden het allemaal tof! Het kon niet meer kapot. Tot ik op het punt stond de deur uit te gaan en ik zenuwachtig werd. Wat als mensen die me zien het niks vinden? – spookte er door mijn hoofd. Ik had wel eens mensen ‘koe’ horen zeggen, over mensen met zo’n ring. Ik wilde niet dat men me met een koe zou gaan associëren. 


‘Niks om geven’, denk je dan. ‘JIJ vindt dit mooi en wat anderen vinden is bijzaak. Doe dit voor jezelf. Kies voor jezelf. Zet de meningen van anderen uit je hoofd. Je weet niet eens wat ze denken, dus je moet het ook niet proberen.’ Realistisch gezien wist ik dus heel goed dat ik het voor mezelf deed, maar ik kon het niet helpen om me steeds oncomfortabeler te voelen. Dat is ratio versus gevoel.


Ondertussen zat ik met mijn nieuwe look in de auto richting een bezoekje aan vrienden. In de auto had ik een gesprek met mijn vriend over mijn oncomfortabele gevoel. “Waarom is loslaten wat anderen van je vinden zo moeilijk?” Zei ik. Plots belde mijn moeder, die ik zojuist de foto van mijn neusring had gestuurd. “Ik vind het heel lelijk”, zei ze aan de telefoon. “Ja, wat moet ik dan zeggen? Dat ik het mooi vind terwijl ik het niet mooi vind?” Mijn vader voegde er nog aan toe: “Je lijkt wel een koe”. In één klap werden al mijn onzekerheden bevestigd en de tranen rolde over mijn wangen.


Is die neusring het waard om je er zo oncomfortabel door te voelen?

Eenmaal bij vrienden aangekomen kwam het meest beslissende vraagstuk ter sprake: Vind je het het waard om je zo oncomfortabel te voelen en druk te maken over meningen van anderen, voor een neusring? Vind je voor jezelf kiezen in dit verhaal belangrijker dan jezelf comfortabel voelen? – Nee, was het antwoord. Ik wil dat het stopt: het zenuwachtige gevoel dat ik niet weet wat mensen ervan vinden. Ik zou dat zenuwachtige gevoel niet moeten hebben, maar ik had het wel.


Dus besloot ik die avond om de ring er weer uit te halen. “Je moet wel trots op jezelf zijn dat je het in ieder geval hebt geprobeerd en gewoon hebt doorgezet”, zei een vriendin nog. Dat gaf me een goed gevoel! En als ik nu in de spiegel kijk, ben ik heel blij met mijn nieuwe knopje in mijn neus. Weliswaar geen excentrieke neusring, maar ik heb weer heel wat over mezelf geleerd.


In mijn beschaafde leventje zoek ik mijn grenzen op en die had ik afgelopen weekend bereikt. Er zijn mensen die wat stoerder dan mij zijn en de neusring wel vol zelfvertrouwen durven te dragen, maar ik niet. Ik heb geleerd dat ik wat softer ben, een zacht persoon. En het is moeilijk om je als zacht persoon in een stellige wereld te bevinden, zoals theatermaker Joia al eerder vertelde in een interview. Zij maakte zelfs een theatervoorstelling, album en podcast over het ‘zacht zijn’. Eigenlijk vind ik het heel geruststellend om dit geleerd te hebben. Nu ik weet dat ik zacht ben, kan ik veel meer accepteren, zoals het verwijderen van de neusring.


Loslaten wat anderen van je vinden, ik draag een neuspiercing
Het resultaat

Waarom is loslaten wat anderen van je vinden zo moeilijk?

Blijkbaar vind ik het dus belangrijk hoe mensen over me denken. “Leuk gevonden worden.” Maar waarom is loslaten wat anderen van je vinden zo moeilijk? Ik kan niet in de hoofden van anderen kijken en als ze zich wel uitspreken kan ik er ook voor kiezen om er niks om te geven. Of niet? Waarom kan ik niet gewoon voor mezelf kiezen. Als ik iets mooi of belangrijk vind, is dat toch voldoende?


‘Conformisme’ is het antwoord. We passen ons aan aan het gedrag en de mening van een bepaalde groep, met als doel geaccepteerd te worden door die groep. Daardoor is de sociale invloed groot. Want we doen sneller wat die groep ook doet, om er dus bij te horen. Als we kijken naar onze oorsprong is dat logisch. We moesten ‘erbij horen’ om te overleven. Samenwerking was van essentieel belang. Je moet dus ergens accepteren dat wij mensen nou eenmaal zo zijn, maar wel een grens trekken zodat anderen je gedachten, gevoelens of gedrag niet gaan beheersen. 


Dat is natuurlijk makkelijker gezegd dan gedaan, dus hieronder vijf krachtige tips voor het loslaten wat anderen van je vinden:


Tip 1: Don’t worry, no one cares

Wij mensen lijden intens aan hoeveel we denken dat anderen aan ons denken:
– Voorbeeld 1: Je bent er zeker van dat iedereen op straat je nieuwe neusring lelijk vindt.
– Voorbeeld 2: Je bent er zeker van dat de receptioniste heeft opgemerkt dat je drie kilo bent aangekomen.
– Voorbeeld 3: Je maakt je grote zorgen over hoe vreemd je stem klonk toen je een vreemde aansprak in de supermarkt.
– Voorbeeld 4: Op het werk staan ​​ze nog steeds stil bij die ene stomme suggestie die je vorige maand voorstelde over de verkoopstrategie.
– Voorbeeld 5: Een persoon met wie je vier jaar geleden naar bed ging, denkt tot op de dag van vandaag nog steeds slecht en denigrerend over je.


We hebben hier niet echt bewijs voor, en toch kan het aanvoelen als een emotionele zekerheid. Het is intuïtief duidelijk dat onze dwaasheid en minder indrukwekkende kanten de hele tijd door iedereen worden opgemerkt. Elke manier waarop we afwijken van wat de wereld als normaal, oprecht en waardig beschouwt, wordt geregistreerd door de breedste achterban. ‘Ze’ kunnen alles zien. En je kunt maar niet loslaten wat anderen van je vinden.


Stel je voor dat je naast een vrouw in een lift staat, op weg naar de 20e verdieping. Je denkt al te weten dat die vrouw jouw jas lelijk vindt. Je denkt dat ze denkt dat je een andere had moeten kiezen, omdat de jas te strak zit en te fel is. Maar in werkelijkheid heeft die vrouw je jas niet opgemerkt. Ze maakt zich namelijk alleen zorgen over hoe haar partner reageerde toen ze gisteravond vertelde dat ze wilde verhuizen. Ze heeft zowel jou als jouw jas nooit opgemerkt en verdwijnt even later uit de lift om vervolgens nooit te herinneren dat ze ooit naast je stond.


Loslaten wat anderen van je vinden in de lift

Opdracht: onderzoek je eigen gedachten

Onderzoek hoeveel tijd je besteed aan de acties van anderen. Sta je nog steeds stil bij die domme opmerking van een collega? En denk je nog steeds aan hoe iemand in de trein een scheet liet? Of schiet die lelijke neusring van je buurvrouw nog steeds door je hoofd? Waarschijnlijk niet. Dan kun je ervan uitgaan dat die scheet die jij liet ook al is vergeten ;).


Je bent niet zoveel anders dan anderen. Je kunt jouw brein als een gemiddeld mensenbrein beschouwen. En als jij niet meer stil staat bij de stommiteiten van anderen, dan staan anderen ook niet meer stil bij die van jou. Als je je eigen geest als leidraad neemt, krijg je een veel minder beklemmend beeld van wat er waarschijnlijk in de hoofden van anderen omgaat als ze jou tegenkomen. Want dat is, op z’n best gezegd, niet erg veel.


Ik heb de inspiratie gevonden in een video van School of Life: 




Tip 2: Neem genoegen met jezelf

Genoeg hebben aan jezelf, is volgens de cynici het hoogst haalbare. Autarkeia, noemen ze dat. Het cynisme is een filosofische beweging die zich niks aantrekt van wat anderen van hen vinden. Filosoof Diogenes van Sinope (404 v.Chr.) was een mooi voorbeeld. Hij onthechtte zich van al zijn spullen en meningen van anderen door op straat te gaan wonen. Hij zei alles wat hij dacht, was schaamteloos en bleef dichtbij hemzelf. Hij sloeg daar zelfs zover in door dat hij masturbeerde in het openbaar. Hij nam loslaten wat anderen van je vinden erg serieus en vond genoegen nemen met zichzelf bevrijdend. 


Diogenes kende geen grenzen, maar ik denk dat er wel grenzen zijn. Mijn vrijheid stopt waar de vrijheid van anderen ophoudt. Je kunt doen wat je wil, doen waar je zin in hebt, zolang je anderen niet tot last bent. Masturberen op straat gaat dus een beetje te ver, maar met die neuspiercing was ik niemand tot last geweest. Waarin zou jij wat meer jezelf kunnen zijn zonder anderen tot last te zijn?


Opdracht: Train je “autarkeia”

Wist je dat je gewoon blijft leven als je probeert jezelf te zijn? De cynici trainen hun autarkeia door dingen wel te doen die ze normaal gesproken niet doen uit angst voor meningen van anderen. Daarmee kun je loslaten wat anderen van je vinden. Bijvoorbeeld:
In de rij voor de kassa op de grond gaan zitten, omdat je voeten pijn doen.
Een neusring zetten omdat je dat mooi vindt.
Zingen op straat omdat je zo’n lekker nummer in je hoofd hebt.
Draag een bolhoedje op kantoor, omdat je die in het weekend ook goed staat.


Probeer het eens, het zal je bevrijden. En je gaat zien dat mensen het stiekem heel leuk vinden als je zo vrij door het leven gaat. Écht jezelf durven zijn vergt ballen.


Tip 3: Stop met oordelen over anderen

Je weet eigenlijk helemaal niet wat anderen denken. En toch denk je het te weten en beïnvloedt het je mening over jezelf. Je wordt onzekerder omdat je denkt dat anderen iets van je kleding of je haar vinden. Je kunt maar niet loslaten wat anderen van je vinden. Maar komt dat stiekem niet omdat je anderen ook veroordeelt om hun haar of kledingstijl? Wat vind jij eigenlijk van die tattoo in iemands nek? Of van dat grijze vest? Of van dat kale hoofd?


Opdracht: Twijfel aan je aannames

“Zolang je iets denkt te weten, vind je niet wat je zoekt” – zo klinkt het motto van het scepticisme. Het scepticisme, ook weer een filosofische beweging, is erop gericht een oordeelloos leven te leiden waarin je zelfs twijfelt aan jezelf. Ik hoor je denken: ‘waarom moet ik twijfelen aan mezelf als ik me al zo druk maak om de meningen van anderen?’ Juist daarom!


Twijfel eens aan de aannames die je hebt. Wat als mensen helemaal niks vinden van die neuspiercing, of van je haar, of van je kleding? Wat als mensen je kleding juist heel leuk vinden? Trek je onzekerheden in twijfel. En onthoud dat je niet van vandaag op morgen de onzekerheid bent afgeleerd. Gedragsverandering varieert per mens tussen de 18 en 254 dagen. Dus geef jezelf de tijd en blijf oefenen!


Zo zei de filosoof Pyrrho (360 – 275 v.Chr.): “We weten niks. Whatever you think, think the opposite. Direct als je een oordeel hebt, denk het tegenovergestelde. Elk nadeel heeft een voordeel.” Door bij ieder oordeel het tegenovergestelde te denken, train je jezelf ook om luchtiger en positiever naar jezelf te kijken. Accepteer wie je bent en wat je wil. En als anderen daar wel een oordeel over hebben, zijn zij het die een training scepticisme nodig hebben, niet jij.


Tip 4: Zet door, haal zelfvertrouwen uit je doorzettingsvermogen

Ik heb geen spijt dat ik mijn neusring eruit heb gehaald. Het heeft me weer meer geleerd over mezelf en misschien paste de ring toch niet zo goed bij me. Toch is mijn vierde tip: zet door. Waarom? Omdat er heel veel leuke mensen zijn die het alleen maar tof vinden als mensen zichzelf zijn. Ook als ze het zelf totaal anders zouden doen. Door door te zetten ga je zien dat de wereld niet vergaat en dat mensen je niet anders gaan zien. Misschien gaan mensen je er juist meer door waarderen omdat jij laat zien hoe jij het wil en straalt. Je zal een voorbeeld zijn voor mensen die het nog niet durven! 


Opdracht: Lees het boek “Als ik het leven over mocht doen”

“Als ik het leven over mocht doen”, is een boek geschreven door Bronnie Ware. Na haar tijd als een palliatieve verzorger schreef ze dit boek over “The Top Five Regrets of the Dying”. Een van die vijf punten was dat mensen op hun sterfbed spijt hadden dat ze zich gedurende hun leven teveel hadden aangetrokken van de verwachtingen van anderen. Wellicht inspireert dit boek je om niet te wachten tot je sterfbed met doen wat je het liefste wil doen.



Tip 5: Leef naar je persoonlijke waarden

Wat zijn jouw persoonlijke waarden? Vrijheid, eerlijkheid, nieuwsgierigheid? Het is belangrijk om die voor jezelf op een rijtje te hebben. Hoe beter jij weet wat je belangrijk vindt, hoe minder anderen je aan het twijfelen kunnen krijgen. Hoe sterker jij in je schoenen staat, hoe makkelijker het is om keuzes te maken.


Susan David schreef in haar boek ‘Emotionele flexibiliteit’ ook hoe je kunt gaan leven naar je persoonlijke waarden. Het is de kunst om niet te leven naar de waarden die je zijn opgelegd door anderen.


“Je hoort geen neuspiercing te hebben” is misschien waar je ouders in geloven en waarmee je bent opgevoed. Maar als je leeft naar de waarde ‘authenticiteit’, vind je het dus belangrijk om dichtbij jezelf te blijven en te doen wat jij mooi vindt. En dus laat je die neusring wel zetten, omdat het belangrijk voor je is. Maar als je ‘zelfverzekerd’ op je waarden-lijstje hebt staan en de neuspiercing je minder zelfverzekerdheid geeft, dan moet je de piercing misschien niet zetten. Zo kun je keuzes maken aan de hand van wat je belangrijk vindt, aan de hand van je waarden. 


Bekijk hier het boek van Susan David:



Opdracht: Schrijf je persoonlijke waarden op papier

Ontdek je persoonlijke waarden en schrijf ze op papier. Je kunt beginnen door jezelf de volgende vragen te stellen: 

– Wat zullen mensen over jou onthouden als je dood bent? 
– Wat vertellen jouw successen en mislukkingen over jou?
– Wat vinden vrienden van jou? Vraag het eens.
– Waar stop je veel tijd in en vind je dus blijkbaar belangrijk?
– Waar zou je meer tijd aan willen besteden?
– Waar wil je dat het leven om draait?
– Welke situaties geven je het gevoel dat je echt leeft?


Bonus opdracht: luister naar ‘Mens, durf te leven’

Is het je nog steeds niet gelukt om te loslaten wat anderen van je vinden? Misschien helpt muziek je dan! Luister eens naar een van mijn favoriete nummers: Mens durf te leven. Het gaat erom dat je niet zoveel bezig zou moeten zijn met wat anderen vinden of denken, maar met het leven. Leef gewoon en dan volgt de rest daarna wel. 



Meer motivatie om uit je comfort zone te stappen?

Ik schreef een artikel over 10 challenges die je dit jaar nog kunt ondernemen.

Huidige reacties

Laat een reactie achter