fbpx
Top

Judith Martens rolt van de ene in de andere droombaan; hoe doet ze dat?

Judith beheerst een aantal skills die ik dolgraag zou willen. Maar dat was niet de reden dat we een interview inplande, want van die skills had ik op voorhand nog geen weet. Judith is een nicht van mij. Gemiddeld zie ik haar, net als mijn andere nichten en neven, zo’n twee keer per jaar. Je kunt je voorstellen dat je dan niet tot in alle details weet waar iedereen zich mee bezig houdt. Zodoende had ik geen idee dat de oudste nicht van de familie, Judith Martens, zó gedreven in het leven staat. Als ik daar iets eerder naar gevraagd had, zouden we nu waarschijnlijk al een paar gezellige familieborrels achter de rug hebben. Maar het is nooit te laat om daarmee te beginnen, toch Judith?


“Als je nog mensen zoekt, kun je mij wel interviewen?”
Met die vraag verscheen Judith in mijn Instagramchat. Ik had namelijk op Instagram kenbaar gemaakt dat ik mensen zou gaan interviewen met een droombaan. Ik was natuurlijk direct verrast. Iemand met een droombaan al die jaren recht voor mijn neus, en ik heb er nooit het fijne over gevraagd. Gelukkig heb ik daar meteen verandering in gebracht en een videocall ingepland.

“Van je hobby je werk maken en van je werk je hobby”, lees ik op haar LinkedIn-pagina. Ik weet dat Judith gek is op paarden, dat ze ooit bij een bank heeft gewerkt en dat ze haar gedrevenheid niet van een vreemde heeft. Haar vader, mijn oom, heeft namelijk een eigen bedrijf: Martens Best, experts in transport met kraanwagens. Maar dat ze van de ene droombaan in de andere zou rollen, dat wist ik nog niet. Ik zie veel zoekende millennials om me heen die hun plek maar niet kunnen vinden en Judith lijkt het keer op keer te lukken. Tijd om te onderzoeken hoe ze dat doet en wat ik daarvan kan leren!


Een paardenmeisje met pit
Terwijl ik ons gesprek nog introduceer, valt Judith me al met veel enthousiasme in de reden. “Kijk, het was me al vroeg duidelijk dat ik mijn grote passie paardrijden als hobby zag. Daar moest een goedbetaalde baan naast komen te staan die mijn dure hobby kon financieren”, vertelt ze. Een slimme strategie, dacht ik. Voor je beeldvorming, Judith is al van jongs af aan een paardenmeisje. Je kent ze wel. Zo’n meisje die in haar jeugd paardenboekjes, paardenbeeldjes en paardensokken verzamelde. Ik heb dat nooit begrepen tot ik een jaar geleden zelf op een paard zat in Kirgizië, maar dat is weer een ander verhaal.



En met analytische skills
Er moest dus een goed betaalde baan komen. Ze studeerde af aan HAS Hogeschool, waar je alles kunt leren op het gebied van Agro, Food en Leefomgeving. Daar had ze ontdekt dat ze sterke analytische skills bezat. Ze werd na haar afstuderen aangenomen om een jaartje projecten te begeleiden van eerstejaars studenten op de opleiding. Daarna besloot ze wat te ondernemen met die handige skills. Bij Rabobank zochten ze een Interim Accountmanager Food en Agri. Perfect, dacht Judith.


Als er geen match is, dan moet je weg
Ze ondersteunde de adviseur, voerde financieringsvoorstellen uit, verzamelde gegevens enzovoort. “In de basis was het werk wel leuk”, legt Judith uit. “Waar ik tegenaan liep was dat als op maandag een boer belde dat hij geld nodig had, ik hem op vrijdag nog steeds niet kon toezeggen of hij geld kreeg. Het is logisch dat het zo lang duurt, maar dat vond ik frustrerend. Ik hou van de korte klappen: actie reactie.”

Als iets je niet bevalt, dan wordt je als junior vaak gezegd dat je iets nog gewoon moet leren. Maar Judith bleef dichtbij haarzelf en besloot dat Rabobank en zij gewoon geen match waren. Althans, niet nadat ze een aantal oplossingen had overwogen met haar leidinggevende. Zoals een andere afdeling, een opleiding of doorgroeimogelijkheden. Zo is ze dan ook weer. Niet zomaar de handdoek in de ring gooien. Het waren leuke collega’s en een heel goede werkgever. Maar het mocht niet baten, de vlam was er niet.


En toen kwam haar droombaan…
“Ik kreeg ineens een mailtje dat Anky van Grunsven een personal assistant zocht”, vertelt Judith. Jep, je hoort het goed. Anky van Grunsven, DE topsporter in de paardenwereld. Ze is drievoudig olympisch kampioen en heeft de meeste olympische medailles op de zomerspelen in de Nederlandse sportgeschiedenis behaald. Ze is natuurlijk wel een beetje de held van ieder paardenmeisje. Judith opende de mail en daarin stond: “Volgens mij is dit wel iets voor jou.” Anky wilde geen vacature online zetten. Ze wilde liever iemand via via. En zo was het balletje gaan rollen.



PA van Anky van Grunsven is goed voor personal branding
Zo werd Judith op haar 24e ineens de Personal Assistant van Anky van Grunsven. Ze was daar vijf dagen in de week op kantoor en verantwoordelijk voor zo’n beetje alles. De mail, telefoontjes, facturatie, klantcontact, wedstrijden opgeven, website bijhouden, social media, personeelsplanning maken. Je kon het zo gek niet bedenken. Van hooi en stro bestellen tot de hoefsmid bellen. Anky reed zelf geen wedstrijden meer maar ze hielp haar klanten bij wedstrijden. Judith zorgde altijd dat de boel thuis draaiende bleef als ze weg was. “Ik merk nog steeds dat mensen hebben onthouden dat ik bij Anky gewerkt heb. Dat is goed geweest voor mijn personal branding.”


Prioriteren kun je leren
Judith kon heel goed met Anky, dat is wel een pré als PA. Ze is nuchter, down to earth en staat stevig in haar schoenen. Ze heeft dingen wel onder controle. ‘Komt wel goed’, denkt ze dan. Ze kan heel goed prioriteren; hoofd- en bijzaken scheiden. “Je had 101 dingen te doen, maar je kon maar een paar dingen op een dag plannen. Dus moest ik iedere dag prioriteren. Ik dacht dat iedereen dit wel kon. Maar inmiddels ben ik erachter gekomen dat veel mensen dit moeilijk vinden.” Toch wel een handige skill die ze daar ontwikkeld heeft.


Wat vind ik nu écht leuk?
Structuur aanbrengen was een van de uitdagingen van haar werk bij Anky. Na zo’n 2 jaar had Judith alles op orde en verdween de uitdaging een beetje. Er was wel heel veel te doen, maar geen moeilijk werk meer. Gelukkig kon ze als manusje van alles goed ontdekken wat ze nou echt leuk vond. En dat bleek de richting van marketing en communicatie te zijn. Social media, PR en evenementen vond ze allemaal interessant. Stiekem hebben mijn nicht en ik dus best veel met elkaar gemeen.


Hier zie je Judith achter haar laptop in eigen woonkamer.

En daar was droombaan nummer 2
Judith heeft ruim drie jaar bij Anky gewerkt. Ze was erachter gekomen welke richting ze op wilde en daarmee klaar voor haar volgende stap. Ze stuitte op een functie bij het KWPN. Het KWPN is een vereniging, die paspoorten uitgeeft voor pasgeboren paarden en daarbij haar leden ondersteunt met het fokken van paarden. Ze zochten een redacteur. Een junior functie met veel doorgroeimogelijkheden. “Ik voldeed niet helemaal. Ik had geen opleiding gedaan in dat werkveld en te weinig werkervaring. Gelukkig kon ik iemand uit mijn netwerk inschakelen die een balletje zou opgooien”, legt Judith uit.


Judith luistert goed naar haarzelf
Toen Judith een referentie moest opsturen naar KWPN, kon ze Anky niet vragen. Zij wist nog van niks. Dus belde ze haar oude werkgever Rabobank. Hij reageerde verontwaardigd: “Je gaat wel snel van het een in het ander hé?” Ergens voelde dat voor Judith wel zo. “Maar ik maak deze keuze heel bewust”, zei ze tegen haarzelf. Judith volgt gewoon haar gevoel. En als dat onderbuikgevoel zegt dat ze dit moet doen, dan doet ze dat. Want waarom zou je ergens blijven, alleen maar omdat het ‘hoort’? Toen ze werd aangenomen moest ze het nieuws natuurlijk wel aan Anky vertellen. “Anky begreep het helemaal. Wel vond ze het ontzettend jammer en dat was misschien wel het grootste compliment dat ik kon krijgen.”


Ze durft te eisen wat ze waard is
Judith wilde niet bij KWPN beginnen voordat ze had onderhandeld over haar eisen. Tja, onderhandelen durft niet iedereen. Maar Judith gelukkig wel. Het heeft natuurlijk veel te maken met zelfverzekerdheid en weten wat je waard bent. Of gewoon bluffen, zoals zo velen doen. Judith weet heel goed wat ze waard is. Daarom maakt ze geld bespreekbaar, hoe moeilijk dat soms ook is. “Onderhandelen leer je op geen enkele school, maar soms moet je gewoon de stoute schoenen aantrekken. Als je wacht tot ze je meer salaris geven kun je lang wachten, dus ik vraag dat gewoon.”

Bij KWPN was haar eis eigenlijk heel eenvoudig. Het kantoor was in Ermelo, ruim 100 km van haar woonhuis vandaan. Dus Judith vroeg logischerwijs om een paar dagen vanuit huis te werken, een contract van 36 uur én het salaris dat ze voor ogen had. Met die dagen thuiswerken had de organisatie toentertijd nog het meeste moeite. Dat was uiteraard voordat Corona uitbrak. “Vrijwel niemand werkte thuis. Mede daardoor heb ik misschien wel altijd extra inzet getoond, om te laten zien dat het niet uitmaakt of ik thuis werk of op kantoor aanwezig ben.”


Voor Judith een droombaan
Bij KWPN doet ze nu veel online media en marketing, e-mailmarketing, en social media promotie. Daarnaast redigeert ze het magazine dat maandelijks wordt gepubliceerd voor alle KWPN-leden. “Hoe meer je het doet, hoe sneller je alles kunt doen en hoe meer taken je kunt oppakken. Zo wordt mijn takenpakket steeds weer iets groter. Ik krijg er echt energie van! Ik kan er mijn passie, bevlogenheid en ambitie kwijt. Als ik me wil verbeteren in het een of het ander, dan is die ruimte er vaak. Misschien komt dat wel omdat de organisatie niet zo groot is en we redelijk ‘selfmade’ zijn.”


Toch heeft Judith ook al een volgende stap gezet.
Judith heeft in haar tijd bij KWPN onder andere geleerd hoe je contentcampagnes creëert. Daar is ze ook meer boeken over gaan lezen. Als ze iets interessant vindt, probeert ze tijd vrij te maken om zichzelf erin te verdiepen. “Nu heb ik er sinds half februari een freelance klus bij. Ik zag namelijk een vacature en die was op ZZP-basis. Ik droomde er al langer van om voor mezelf te beginnen en nu zag ik die kans. Ik ben verantwoordelijk voor de marketing en communicatie bij het grootste outdoor paardensportevenement van Nederland, CHIO Rotterdam. Wel jammer dat het event is gecanceld natuurlijk. We zijn nu de mogelijkheden voor 2021 aan het bekijken. Ik kan je vertellen: dat wordt leuk.”


Als je weet wat niet leuk is, weet je ook al heel veel
De verloofde van Judith, Twan, volgt ook z’n passie. Hij heeft een eigen bedrijf genaamd: Twan Verbakel Metselwerken. “Als je de hele dag met je passie werkt, dan gaat het werken zoveel makkelijker. Misschien hebben heel veel mensen dat nog niet in de gaten. Het is zo zonde dat ze dat nog niet weten. Als je iets doet wat je leuk vindt, kost het veel minder moeite. En als je je werk niet zo leuk vindt, dan ben je weer een stap dichterbij wat je wel leuk vindt. Maar je moet wel knopen durven doorhakken.” De woorden van Judith galmen door mijn hoofd: “Volg je intuïtie, ga doen wat je leuk vindt. Mocht dat uiteindelijk toch niet bij je passen, dan heb je het in ieder geval geprobeerd. Het is belangrijk dat het goed voelt wat je doet. Zolang jij de keus maar zelf maakt en erachter staat. Ook ik ben nog altijd zoekende en ben nog lang niet klaar met mijn droombanencarrière.”


Dus, hoe vindt Judith steeds weer een droombaan?
Judith luistert naar haar intuïtie en volgt haar gevoel. Ze onderhandelt tot ze haar ideale situatie bereikt. Ze durft knopen door te hakken als ze niet meer op haar plek zit. Ze investeert in zichzelf zodat ze steeds meer leert over haar werkveld. Dat vergt natuurlijk ook concessies. Soms moet je kiezen voor een minder riant salaris, omdat je er een leerschool voor in de plaats krijgt. En andere momenten moet je ervoor kiezen om een boek te lezen of een podcast te luisteren in plaats van tv te kijken of te borrelen in je vrije tijd. Het komt niet aanwaaien en dat weet Judith maar al te goed. Ze werkt hard voor wat ze wil.

Dat is misschien wel haar geheim, dat ze eisen durft te stellen en zo haar ideale werkveld zelf creëert. Zowel eisen aan haar werkgever als aan haarzelf. En als iets niet past bij dat ideale werkveld, dan pakt ze het aan. Niet te lang twijfelen, gewoon doen! Dat is wel een beetje het motto van Judith: gewoon doen! Je bent zelf namelijk verantwoordelijk voor je eigen leven. En soms moet je hard werken en keuzes maken om je situatie zo in te richten dat je er energie van krijgt.



Wat wordt mijn onderwerp?
Voor heel veel mensen is het zo moeilijk om echt te ontdekken wat je leuk vindt. En Judith ontdekt het keer op keer. “Maar ik heb die paarden. En dat is wat ik echt heel leuk vind. Ik heb een HBO-functie in die paardenbranche gezocht. Als je ‘het onderwerp’ al ontdekt waar je hart ligt, dan ben je al over de helft. Marketing en communicatie kan je overal doen, maar ik weet niet of ik dat overal met zoveel energie zou kunnen doen”, zegt Judith. Daarmee geeft Judith mij indirect een duidelijke vraag om zelf over na te denken: Wat wordt ‘mijn onderwerp’?


Huidige reacties

Laat een reactie achter