fbpx
Top

Dit is hoe Marieke Widlak een prijswinnende documentairemaker werd

Wie is documentairemaker Marieke Widlak en hoe is ze een prijswinnende documentairemaker geworden? Wat kunnen wij, jonge millennials zoekende naar een droombaan, leren van haar carrièrepad? Marieke bracht zichzelf in een positie waarin ze de wereld van documentaire kon ontdekken. Als klap op de vuurpijl werd haar eerste documentaire een succes en won ze prijs na prijs, waaronder een Wildcard van € 50.000 van het Nederlandse Filmfonds. Ze heeft haar passie helemaal gevonden en deelt haar verhaal met Avocado Generatie. Is het vak van een documentairemaker een droombaan?


Meer lezen over het maken van een documentaire? In dit artikel geeft Marieke tips!


Het eerste documentaire idee van Marieke Widlak

Marieke’s zus Brechje zag op haar 19e geen andere uitweg meer dan uit het leven te stappen. Marieke was toen 17. Kort daarna schreef ze een tekstje over haar zus om voor te dragen tijdens het afscheid. “Dat vond ik zo raar. Ik stond daar, op drie meter afstand van haar kist, voor mijn gevoel voor het eerst te vertellen hoe bijzonder ik haar vond. Maar ze kon niet meer reageren. Ik kon haar reactie niet meer zien. En dat moment werd mijn inspiratie om iets gaan maken rondom waardering. Waarmee ik mensen kon laten inzien hoe belangrijk het is om je waardering uit te spreken in het moment, omdat het anders misschien wel te laat is. Maar welke vorm dit ‘iets’ moest krijgen, wist ik toen nog niet.”


Haar carrièrepad begon op Willem de Koning Academie

Na de middelbare school volgde Marieke Widlak de opleiding Ruimtelijk Ontwerp. Veruit het leukste aspect van de opleiding vond ze de onderzoekende fase, waarbij ze met mensen in contact kwam en alles mocht vragen wat ze wilde. Maar in de fases die daarop volgden miste ze dat sociale aspect. “Je start de opleiding met een bepaald idee: ‘ik wil dit of dat worden’. Maar dat kan natuurlijk gedurende de opleiding veranderen. En dat was bij mij het geval. Ik wilde meer doen met mensen, met dat onderzoekende aspect.” Marieke is een doener en een doorzetter, dus ze bedacht meteen een plan hoe ze dat kon waarmaken.


Gewoon een jaartje langer studeren

Marieke had het lef om haar interesse te onderzoeken. “Ik keek altijd al veel documentaires. Daarin volg je een bepaalde ontwikkeling van iets of iemand. Een mooi voorbeeld is de documentaire over Valentijn, die van haar 8e tot haar 16e levensjaar met een camera is gevolgd. In de documentaire zie je hoe ze als jonge jongen een meisje wil worden en hoe zich dat ontwikkeld richting haar tienertijd. Zo’n soort verhaal leek me nou zo interessant om te maken! En daarin zit natuurlijk een heel groot sociaal aspect, precies waar ik naar op zoek was.”


“Ik besloot na mijn derde studiejaar, het stagejaar, het derde jaar gewoon opnieuw te doen in een andere richting. Wat maakt een jaartje langer studeren nou uit, als je in ruil daarvoor een compleet nieuwe tak van sport mag ontdekken? Ik had wel een paar gesprekken en vooraf opgestelde doelen nodig om de school te overtuigen, maar het is me gelukt. AV (audiovisueel) ging het worden. Dat was de eerste stap richting documentairemaker.”


Een mooie introductie tot de wereld van documentaire

“Ik had dat derde jaar geen lessen en ik hoefde niks. Ik kon gewoon een beetje rondlopen, mensen bevragen, programma’s eigen maken en tutorials bekijken. En omdat ik alles uit dit extra jaar wilde halen, solliciteerde ik het tweede halfjaar voor een plek op de School of Visual Arts in New York. Dat was fantastisch. Ik heb documentaire workshops gevolgd van o.a. Joan Brooker, een van de betere docenten daar. Die periode was een hele mooie introductie tot de wereld van documentaire. Maar uiteindelijk kon ik natuurlijk nog steeds niks. Want hoe bouw je een verhaal op? Wat voor spanningen heb je nodig gedurende een kwartier? Waar begin en eindig je? Wat zijn cameratechnieken? Ik had eigenlijk geen idee.”


Hoe word je documentairemaker?
Marieke in New York

De productie van haar eerste documentaire

Toen Marieke terug kwam uit New York zat ze in een soort flow. Ze wilde 100% voor documentairemaker gaan en besloot voor haar afstudeerproject een documentaire te maken omtrent het onderwerp waardering. ‘Nu of Nooit Meer’ zou de titel worden. “Ik werkte de hele periode samen met Nynke Bonnema, producent van de film en mijn beste vriendin.”


“Tijdens de onderzoeksfase werd bevestigd dat het thema van waardering leeft onder mensen en dat dat iets universeels is. We hadden iets goeds te pakken. Daarnaast waren docenten en studiegenoten super toegankelijk om iets aan te vragen. Zij wisten me weer in contact te brengen met de juiste mensen. Het proces verliep als een trein. We hadden echt de wind in de rug. Dingen zijn zo smooth gegaan dat wij dachten: dat regelt Brechje gewoon. Daar hebben we dat hele proces in geloofd en dat gaf ons veel zekerheid. We dachten: wij zijn misschien nieuw in dit wereldje, maar wij hebben Brechje. Zij helpt ons wel.”


Nu of Nooi meer | Hoe maak je een documentaire?
De poster van Marieke’s eerste documentaire “Nu of Nooit Meer”

Een persoonlijk documentaire

“In eerste instantie was het nog helemaal niet de bedoeling om er een persoonlijk verhaal van te maken. Mijn familie zou er niet in voorkomen. Maar uiteindelijk heb ik daar toch voor gekozen en daar ben ik heel blij mee.”


In de documentaire zie je hoe Marieke in gesprek gaat met haar moeder, vader en zusje over het uitspreken van waardering richting Brechje, toen ze nog leefde. Het wordt vooral duidelijk dat Marieke zelf het gevoel heeft dat ze te weinig waardering heeft uitgesproken richting Brechje, en dat dat haar dwars zit. Vooral het einde van de film is prachtig. Marieke vertelt haar familie wat ze van hen vindt en de emotie spat ervan af. De documentaire duurt 15 minuten en is echt de moeite waard om even te bekijken!


Bekijk hier de trailer van Marieke’s documentaire “Nu of Nooit Meer”:

De complete documentaire van Marieke Widlak bekijken? Dat kan hier.


Marieke won prijs na prijs met haar documentaire

Voordat de productie van start ging, hoopte Marieke wel dat het een succes zou worden. Maar tijdens het maakproces was het veel emotioneler dan ze vooraf had gedacht. “Het was een soort rouwen 2.0. Ik was gewoon heel blij dat ik het onderwerp, mijn verdriet rondom Brechje en dingen die voor mij onduidelijk waren, opnieuw kon onderzoeken. Het heeft me ook veel rust gegeven. Maar toen het eenmaal af was dacht ik wel: het zou leuk zijn als ik er nu ook iets mee win. Als producent van de film wist Nynke precies bij welke competities we de documentaire moesten inzenden en wat de deadlines waren. Voor een afstudeerfilm zijn er best veel plekken.””


Daarna gebeurde er iets magisch. Marieke won prijs na prijs met haar documentaire. Dus stel je even voor: je bent een afstudeerstudent, je hebt twee jaar geleden besloten om documentairemaker te worden en ineens sta je op podia om prijzen in ontvangst te nemen. Dat is fantastisch!


“De Drempelprijs, van Gemeente Rotterdam en Willem de Kooning, was de prijs die verre weg het meeste indruk op me heeft gemaakt. Dat was namelijk de eerste reactie van buitenaf op de film. Ik kon het niet geloven. De prijzen daarna waren natuurlijk net zo magisch, zoals The Wildcard van € 50.000 van het Nederlandse Filmfonds. Dat mag je niet in eigen zak steken, dat is echt om een nieuwe film te ontwikkelen.”


Documentairemaker Marieke Widlak

Het zwarte gat na de kunstacademie

“Ik weet nog dat ik dacht: Als die documentaire een beetje wordt opgepakt, ga ik een droombaan zoeken in het audiovisuele vakgebied. En zo niet, dan ben ik dankbaar voor de ervaring maar zou ik een baan gaan zoeken in de (interieur) architectuur, waar ik voor gestudeerd heb. Dat was mijn plan. Ik was ook wel bang voor het zwarte gat. Je hebt gewoon geen baangarantie als je klaar bent met de kunstacademie.”


Gelukkig viel Marieke niet in het zwarte gat na al haar prijzen en kon ze meteen aan de slag. “Ik had tijdens het maakproces van Nu of Nooit Meer samengewerkt met Sid, Stefan en Tjeerd van Korrelfilm, dat is een productiehuis in Rotterdam. Die samenwerking beviel zo goed dat ik bij hen mocht komen werken. En voor een project met de wildcard heb ik een samenwerking opgezocht met Tangerine Tree.”


Aan welke projecten Marieke nu precies werkt, lees je in het artikel: Hoe maak je een documentaire? Documentairemaker Marieke Widlak geeft tips.


Dromen van een documentairemaker

“Ik zou het heel vet vinden om binnen vijf of tien jaar een bioscoopfilm te maken. Een documentaire die de bioscopen afgaat, nationaal en hopelijk ook internationaal. Want dan heb je veel bereik! Als documentairemaker is dat heel belangrijk; zoveel mogelijk bereik.


Ik droom er ook van om een keer iets voor Netflix te maken. Dat heeft natuurlijk ook te maken met het bereik dat ik ermee kan genereren. Je maakt nou eenmaal een film met een boodschap en je wil dat zoveel mogelijk mensen die boodschap te horen krijgen. Zo vaak mogelijk. Uiteindelijk maak ik films om andere mensen een steun te kunnen bieden of te kunnen inspireren. Het is zo mooi als ik iets heb gemaakt waar mensen echt iets aan hebben. Ik voel me dan ook gevleid als mensen me naderhand bedanken. Daar doe ik het voor. Dan voelt het als een droombaan.”


Wat wij kunnen leren van Marieke’s droombaan

Misschien heeft Marieke af en toe geluk, maar voor mij is zij een voorbeeld van iemand die haar geluk afdwingt. Opnieuw een studiejaar volgen om een nieuw vakgebied te leren, naar New York gaan en alle kansen aanpakken om het vak beter te leren; daar heb je lef voor nodig! Tijdens het maakproces van haar documentaire was ze niet bang om hulp te vragen. Alle hulp die ze daarna kreeg en wat ze er ook mee heeft gedaan, maakt dat ze nu, na haar studie, nog steeds een documentairemaker is. Je weet nooit waar een bepaalde keuze je zal brengen. Maar een kans aangrijpen brengt je verder dan niks doen. En voor je het weet ontdek je door een bepaalde keuze jouw droombaan. Net als Marieke.


Wat is mijn droombaan? Met die vraag startte ik deze interviews reeks. Klik hier om alle droombaan voorbeelden te lezen.

Huidige reacties

Laat een reactie achter