fbpx
Top

Heeft de millennial een rolmodel nodig?

In de fase van school naar werk vallen ineens alle concrete doelen weg. Ook mentoren, coaches of begeleiders veranderen. Dus wie helpt je dan bij het stellen van nieuwe doelen en het maken van keuzes in deze ontdekkingsfase?



Wat is een rolmodel?
Soms is dit de rol van begripvolle coach, soms die van resultaatgerichte manager en soms die van een mentor die het juiste voorbeeld geeft. Een rolmodel spoort je aan jezelf te overtreffen. Achter elke “succesvolle” millennial staat zo’n rolmodel. Iemand van wie ze kunnen leren hoe het echt werkt en die laat zien dat fouten maken mag. Kortom, een leider. En zoiets vind je niet op Instagram.



In de fase van school naar werk kun je een rolmodel goed gebruiken
“Jij kunt alles bereiken wat je wil, als je maar je best doet”, kreeg menig millennial te horen tijdens de opvoeding. Het maakbaarheidsideaal noemen we dat. Daar gaan torenhoge verwachtingen mee gepaard die vaak niet realistisch zijn, of in ieder geval niet gedurende de eerste 10 jaar van hun carrière. Eenmaal op de arbeidsmarkt wacht hun een keiharde realitycheck en moeten ze hun verwachtingen bijstellen. Dat voelt soms alsof je droom uit elkaar spat. En als je Instagram of LinkedIn bekijkt lijkt het iedereen vrij makkelijk af te gaan. Hoppa, in een rechte lijn naar de top wat succes en gelukkig zijn heet. Daarom is een rolmodel zo belangrijk die je helpt bij je verwachtingen en je doelen.



Het is niet zo dat millennials van de universiteit komen als een kant-en-klaar pakket.
Beschouw de eerste jaren van je carrière als een ontwikkelfase, eentje die een leidinggevende op een goede manier moet begeleiden. Van vaardigheden als omgaan met stress en planvaardigheid tot het incasseren van negatieve feedback. Maar ook het aangeven van grenzen: omdat millennials zich snel heel verantwoordelijk voelen voor hun taak gaan ze gemakkelijk over hun eigen grenzen heen, met burn-outverschijnselen als gevolg. Daarom is een rolmodel, iemand die laat zien hoe je daarmee omgaat, zo belangrijk.



Maar waarom hebben we dat nu ineens nodig dan?
Waarom zit het nog niet standaard in onze cultuur dat je een coach opzoekt tijdens deze fase? Hadden eerdere generaties minder last van keuzestress, waren doelen niet belangrijk voor hen of was het werk gewoon minder zwaar?

Psycholoog Thijs Launspach: “Ik denk wel dat banen ingewikkelder zijn geworden. We hebben te maken met de situatie waarin we altijd kunnen werken; vroeger trok je om vijf uur de deur dicht en was het klaar. In die zin is het gecompliceerder en de opleidingen die we genieten sluiten daar nog niet helemaal op aan. Het gevolg is dat je als startende professional een soort stoomcursus krijgt in de eerste paar jaar van je carrière. Maar uit mijn eigen ervaringen en uit vele honderden gesprekken over dit onderwerp ben ik ervan overtuigd geraakt: achter elke succesvolle millennial staat een leidinggevende die een mentor en een goed voorbeeld is.”



Na je studie sta je er dus alleen voor, wat extra moeilijk is omdat doelen wegvallen
Vanaf je 6e heb je minimaal jaarlijks een ijkpunt. Het behalen van een goed rapportcijfer, kampioen worden met het voetbalteam of een muziekexamen doorstaan. Tot het einde van je studie waren er hele duidelijke doelen. Maar vanaf het blokje ‘start carriere’ voel je je stuurloos. Het directe, voor jou samengestelde, doel valt weg. Je zal het nu zelf moeten maken. Wat wil je nu echt?

En doelen stellen is niet makkelijk. Want zodra de doelen te laag gegrepen zijn voel je je doelloos en verveeld, en te hoog gegrepen resulteert in het gevoel van falen. In ieder geval, als je überhaupt een soort van doel hebt. Vele millennials zijn nog op zoek naar zichzelf en weten nog niet waarvoor ze willen werken. Keuzestress. Vooral deze fase is vallen en opstaan; je moet alles opnieuw uitvinden en ervan leren.



In deze oneindige zoektocht is een coach nodig
Tijdens je jonge jaren heb je ook altijd een soort rolmodel gehad. De juffrouw die je helpt met jouw rekensommen. De voetbaltrainer die ieder individu traint om uiteindelijk een wedstrijd samen te kunnen winnen. Een mentor op de middelbare school tot aan de scriptiebegeleider tijdens jouw laatste studiejaar. En dan? Wie is daarna jouw mentor, jouw coach of jouw rolmodel? Wie houdt die spiegel voor?



Wie is jouw rolmodel?
Om jouw fase te ontleden in duidelijke leerpunten, doelen en om er achter te komen wat je wil, is een rolmodel erg handig. We stoten het maakbaarheidsideaal waarmee we zijn opgegroeid gewoon van zijn troon. Dromen mogen er zijn, doelen mogen nagestreefd worden. Spar met jouw rolmodel of jouw verwachtingen realistisch zijn en stel ze indien nodig bij. Leuk toch, zo’n ontwikkelfase waarin alles kan. En als je het gevoel hebt dat iets niet lukt, dat je onzeker wordt of twijfelt over jouw keuzes, dan heb je altijd iemand om mee te sparren. Met wie spar jij over jouw gouden toekomst?


Bron: MT – Millennials zijn meer dan avocado-etende betweters

Huidige reacties

Laat een reactie achter