fbpx
Top

De kleine momenten onthouden is lang niet zo makkelijk

Het is inmiddels 1 april en dat wil zeggen dat de 30-dagen-challenge dankbaarheid schrijven voorbij is. Hoewel dat klinkt als een makkelijke opdracht, was dat niet altijd het geval. Want hoe train je om ‘s avonds te herinneren waar je dankbaar voor was gedurende de dag, als je dat nooit eerder gedaan hebt?


Denk kleiner
“Oké, Inge. Waar ben je dankbaar voor?” Zo zat ik daar iedere avond, met een pen in mijn hand. ‘Ik ben dankbaar voor mijn werkdag’, schreef ik dan op. Na drie dagen hetzelfde te hebben opgeschreven snapte ik dat dit niet ging werken. Ik was niet concreet genoeg. Dus besloot ik mezelf waarom-vragen te stellen. ‘Waarom ben je dankbaar voor je werkdag?’ Na heel lang en hard nadenken kon ik dan weer even terugspoelen naar dat ene moment, die ene plek met die ene college. En hoewel dat top is, was ik niet tevreden. Ik moest hier te lang over nadenken.


Allemaal leuk en aardig, maar waar schrijf ik nu over mijn irritaties?
Dankbaarheid opschrijven draait natuurlijk om het trainen van een positieve mindset. Dat is alleen nog niet zo makkelijk. Zodra ik aan een lege bladzijde begin, wil ik schrijven over dingen die me dwars zitten. Niet omdat ik per se negatief denk (althans, dat wil ik geloven), maar omdat ik dat uit mijn systeem wil filteren door het van me af te schrijven. Toch bewijst dit extra hoe belangrijk deze challenge voor me was. Irritaties en struggles zitten blijkbaar meer top of mind dan de positieve, dankbare momenten.


Over dit moment moet ik vanavond schrijven
Als ik mezelf gedurende de dag dankbaar voelde, en hier ook nog eens bewust van was, werd ik blij. ‘YES’ dacht ik dan. Ik heb iets om te schrijven vanavond. Alleen wel jammer dat ik dat moment in de avond weer vergeten was. Maar oefening baart kunst, zeggen ze.

Ik heb gemerkt dat ik vaak dankbaar ben na een goed gesprek. Dan ben ik geïnspireerd en krijg ik energie. Of als ik werk en in flow ben. Er is niks zo lekker als in flow zijn. Ik voel me ook vaak dankbaar op een random moment op straat. Als ik fiets, de zon zie doorkomen en de wereld zie ontwaken. Of in de trein, terwijl ik naar buiten staar en alles voorbij raast. Misschien omdat ik dan eindelijk rust ervaar. Of gewoon omdat me dat oprecht dankbaar maakt: mens en natuur aanschouwen. 



Of ik ermee doorga?
Ik heb ook vóór deze challenge altijd al in een boekje geschreven. Die hersenspinsels gingen dan meer over prikkels, struggles, planningen of dromen. Ik ga niet specifiek door met het schrijven van dankbaarheid, maar ik wil wel bewust blijven met het opschrijven van positieve dingen. Vanaf nu let ik dus meer op de tone of voice in mijn dagboek. Best een mooie eindstand van de 30-dagen-challenge, toch?


Doe je mee met de 30-day-challenge in april? Het is heel simpel: iedere dag een beetje lezen in een boek. Hier geef ik alvast 30 boekentips.


Huidige reacties

Laat een reactie achter